MİKRO-YETERLİLİKLER YÖNERGESİ

 

MADDE 1- (1) Bu yönergenin amacı, İzmir Ekonomi Üniversitesi’nde mikro-yeterliliklerin geliştirilmesi, uygulanması, kalite güvencesi, tanınması, belgelendirilmesi ve sürdürülebilirliğine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

 

(2) Bu yönerge, yaşam boyu öğrenmeyi, istihdam edilebilirliği ve dijital rozetler aracılığıyla öğrenme çıktılarının güvenilir şekilde belgelenmesini destekler.

 

MADDE 2- (1) Bu yönerge, Üniversite bünyesindeki ön lisans, lisans ve lisansüstü düzeyindeki programlar ve idari birimler tarafından önerilen, yürütülen veya tanınan mikro-yeterliliklerin tasarımı, doğrulanması, yeniden doğrulanması, değerlendirilmesi, belgelendirilmesi ve kalite güvencesi süreçlerini kapsar.

 

(2) Bu kapsama, Üniversite dışındaki kurumlar, meslek kuruluşları, özel sektör, kamu ve sivil toplum kuruluşlarıyla iş birliği içinde yürütülen mikro-yeterlilik faaliyetleri de dâhildir.

 

(3) Üniversite dışı bireyler, kamu ve özel sektör çalışanları ile mezunların mikro-yeterliliklere başvuru ve katılımına ilişkin usuller Rektör tarafından belirlenir.

 

MADDE 3- (1) Bu yönerge, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu, Türkiye Yeterlilikler Çerçevesinin (TYÇ) Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4/2’inci maddesine, Avrupa Konseyi’nin Avrupa Mikro-Yeterlilik Yaklaşımı Tavsiye Kararı (2022/C 243/02), Avrupa Yükseköğretim Alanı Kalite Güvencesi Standartları ve İlkeleri (ESG, 2017), ENQA (2023) Mikro-Yeterliliklerin Kalite Güvencesi Raporu hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

 

MADDE 4- (1) Bu yönergede geçen:

a) AKTS: Avrupa Kredi Transfer Sistemini,

b) AYÇ:  Avrupa Yeterlilikler Çerçevesini,

c) Dijital rozet: Mikro-yeterliliklerin başarıyla tamamlanması sonrasında verilen, standart meta veriler (veriliş tarihi, öğrenme çıktıları, iş yükü, TYÇ/AYÇ seviyesi vb.) içeren doğrulanabilir elektronik belgeyi,

ç) Doğrulama: Mikro-yeterliliklerin kalite, tasarım ve içerik standartlarına uygunluğunun resmi olarak incelenmesi ve onaylanması sürecini,

d) Mesleki Yeterlilik Kurumu (MYK): 5544 sayılı Kanun uyarınca faaliyet gösteren; ulusal meslek standartları ile mesleki yeterliliklerin hazırlanması/onaylanması süreçlerini koordine eden ve TYÇ’nin işletilmesinde görevli yetkili kurumu,

e) Mikro-yeterlilik destekli ders: Mikro-yeterlilik kapsamında kısmen tasarlanmış ve dönemlik bir dersle bütünleştirilmiş dersi,

f) Mikro-yeterlilik kursu: Mikro-yeterlilik kapsamında tasarlanmış, belirli bir öğrenme çıktısı grubuna odaklanan kısa öğrenme birimini; azami 30 saatlik, AKTS karşılığı kredilendirilebilen kursu,

g) Mikro-Yeterlilik Tasarım Planı: Mikro-yeterliliklerin amacı, hedef grubu, düzeyi (TYÇ/AYÇ), iş yükü ve AKTS karşılığı, öğrenme çıktıları, öğretim ve öğrenme yöntemleri, ölçme-değerlendirme araçları, içerik ve zaman planı, biriktirilebilirlik  ve tanınırlık ilişkileri ile kalite güvencesi ve geribildirim mekanizmalarını içeren planını,

ğ) Mikro-yeterlilik: Öğrenenin küçük bir öğrenme birimi sonucunda kazandığı bilgi, beceri ve yetkinlikleri gösteren öğrenme çıktılarının kaydını, 

h) Ofis: İzmir Ekonomi Üniversitesi Mikro-Yeterlilikler Ofisi’ni,

ı) Öğrenen: Örgün, yaygın veya kendi kendine öğrenme ortamlarında öğrenmeye devam eden bireyi,

i) Yetkinlik gelişimi yolu:   Belirli bir yeterlilik alanında ilerlemeyi destekleyen, biriktirilebilir ve birbirini tamamlayan mikro-yeterliliklerden oluşan yapılandırılmış öğrenme dizisini,

j) Önceki öğrenme: Örgün, yaygın veya informal öğrenme yoluyla geçmişte kazanılmış ve belge veya performans kanıtlarıyla doğrulanabilen öğrenmeyi,

k) Önceki öğrenmelerin tanınması: Bireyin örgün, yaygın veya informal öğrenmelerinin; bir program veya dersin öğrenme çıktılarıyla eşdeğerliğinin değerlendirilmesi sürecini,

l) Örgün öğrenme dışındaki öğrenme (informal öğrenme): Profesyonel faaliyetler, gönüllü çalışmalar veya kişisel deneyimler aracılığıyla, hedef, süre veya öğrenme desteği açısından yapılandırılmamış ortamlarda gerçekleşen öğrenmeyi,

m) Örgün öğrenme: Öğrenme hedefleri, zaman veya kaynaklar açısından düzenlenmiş ve yapılandırılmış bir ortamda (örneğin bir eğitim veya öğretim kurumu) gerçekleşen ve genellikle bir yeterlilik veya sertifika ile tanınan öğrenmeyi,

n) Program dışı öğrenme: İzmir Ekonomi Üniversitesi’nde kayıtlı olunan programla eşzamanlı olarak gerçekleştirilen örgün öğrenmeyi,

o) PUKÖ Döngüsü: Planla–Uygula–Kontrol Et–Önlem Al aşamalarından oluşan kurumsal sürekli iyileştirme döngüsünü,

ö) Rektör: İzmir Ekonomi Üniversitesi Rektörü’nü,

p) TYÇ: Türkiye Yeterlilikler Çerçevesini,

r) Üniversite/İEÜ: İzmir Ekonomi Üniversitesi’ni 

s) Yaygın öğrenme: Öğrenenin bir programa kayıtlı olduğu sürede, ancak o programın resmi eğitim gereklilikleri dışında edinilen ve genellikle resmi olarak belgelendirilmeyen öğrenmeyi,

ş) Yeniden doğrulama: Mikro-yeterliliklerin en fazla üç yılda bir güncelliğinin ve kalite standartlarına uyumunun yeniden değerlendirilmesi sürecini,

ifade eder.

 

 

MADDE 5- (1) Mikro-yeterliliklerin amaçları şunlardır:

a) Yaşam boyu öğrenmeyi, mesleki gelişimi ve iş gücü piyasasının değişen gereksinimlerine uyum sağlanmasını desteklemek,

b) Öğrenenlere yeni bilgi, beceri ve yetkinlikler kazandırmaya katkı sağlayarak akademik veya mesleki ilerlemeyi ve kişisel gelişimi kolaylaştırmak,

c) Öğrenme modülleri aracılığıyla edinilen becerilerin şeffaflığını, tanınırlığını ve taşınabilirliğini sağlamak,

ç) Dijital rozetler aracılığıyla öğrenme kanıtlarının güvenilir, doğrulanabilir ve açık veri standartlarına uygun biçimde paylaşılmasını teşvik etmek,

d) Üniversitenin stratejik hedefleri doğrultusunda sürdürülebilir, yenilikçi ve toplumsal katkı odaklı bir mikro-yeterlilik ekosistemi oluşturmak.

 

MADDE 6- (1) Ofis tarafından sunulacak tüm mikro-yeterlilik programları için bir Mikro-Yeterlilik Tasarım Planı hazırlanır. Bu plan, programın amacı, hedef grubu, düzeyi (TYÇ/AYÇ), iş yükü ve varsa AKTS karşılığı, öğrenme çıktıları, öğretim ve öğrenme yöntemleri, ölçme-değerlendirme araçları, içerik ve zaman planı, biriktirilebilirlik ve tanınırlık ilişkileri ile kalite güvencesi ve geribildirim mekanizmalarını içerir. 

 

(2) Mikro-yeterliliklerin tasarımı ve uygulanmasında aşağıdaki ilkeler esas alınır:

a) Toplumsal ve bireysel gereksinimler: Mikro-yeterlilikler, toplumsal faydayı artırmayı, bireysel gelişimi desteklemeyi ve istihdam piyasasının güncel gereksinimlerine uygun yetkinlikler kazandırmayı amaçlar.

b) Kalite güvencesi: Tüm mikro-yeterlilikler, Ofisin belirlediği kalite güvencesi prensiplerinde tanımlanan iç ve dış kalite standartlarına uygun biçimde tasarlanır. Tasarım süreci PUKÖ döngüsüyle izlenir ve sürekli iyileştirme anlayışıyla yürütülür.

c) Ölçülebilir öğrenme çıktıları: Öğrenme çıktıları, bilgi–beceri–yetkinlik boyutlarında net, ölçülebilir ve TYÇ/AYÇ düzey tanımlayıcılarıyla uyumlu olarak belirlenir.

ç) Değerlendirme rubrikleri (ölçekleri): Her öğrenme çıktısı için performans düzeyini içeren analitik rubrikler hazırlanır ve bu rubrikler tüm değerlendirmelerde tutarlı biçimde uygulanır.

d) Erişilebilirlik ve esneklik: Modüler yapıdaki öğrenme yolları, farklı öğrenme hızlarına ve bireysel ihtiyaçlara uygun, yüz yüze, çevrim içi veya hibrit seçeneklerle erişilebilir şekilde tasarlanır.

e) Biriktirilebilirlik Her mikro-yeterlilik, bir veya birden fazla mikro-yeterliliğe, programa ya da yeterliliğe geçişi destekleyecek şekilde birbirine eklemlenebilir yapıda tasarlanabilir.

f) Yetkinlik gelişim yollarının bütüncül tasarımı:  Mikro-yeterlilikler, öğrenenlerin daha ileri düzey yeterliliklere ilerlemesini destekleyecek şekilde, biriktirilebilir ve birbirini tamamlayan öğrenme yapıları oluşturacak biçimde tasarlanabilir.

g) Paydaş katılımı: Tasarım aşamasında ilgili akademik birimler, sektör temsilcileri, mezunlar ve kalite komisyonu temsilcilerinin görüşleri alınır. Bu iş birlikleri mikro-yeterliliklerin geçerliliğini ve tanınırlığını güçlendirir.

ğ) Dijital dönüşüm ve yenilik: Uygulama süreçlerinde dijital teknolojiler ve öğrenme yönetim sistemleri etkin biçimde kullanılır; veri güvenliği, açık rozet standartları ve öğrenen sahipliği ilkesi gözetilir.

h) Kapsayıcılık: Eşitlik ve kapsayıcılık ilkeleri doğrultusunda, farklı öğrenen profillerine erişim kolaylığı sağlanır.

 

(3) Tasarım sürecinde öğrenme çıktıları değerlendirilebilir, aktarılabilir ve ulusal/uluslararası yeterlilik çerçeveleriyle uyumlu olacak şekilde belirlenir.

 

(4) Uygulama süreçlerinde öğrenen merkezli yaklaşımlar benimsenir; aktif öğrenme, proje temelli uygulamalar ve yansıtıcı değerlendirme yöntemleri teşvik edilir.

 

 

MADDE 7- (1) Mikro-yeterliliklerin kalite güvencesi süreçleri, uluslararası güncel standartlar doğrultusunda yürütülür.

 

(2) Kalite güvencesi süreci, PUKÖ döngüsüne göre işletilir ve sürekli iyileştirme anlayışına dayanır.

 

(3) Kalite güvencesi ölçütleri; tasarım, uygulama, değerlendirme, belgeleme, tanınırlık, şeffaflık ve dış değerlendirme boyutlarını kapsar.

 

MADDE 8- (1) Her mikro-yeterlilik, Ofis tarafından kalite güvencesi denetiminden geçirilir. Mikro-yeterlilik programlarının kalite güvencesi şu temel ilkeler doğrultusunda yürütülür:

a) Şeffaflık: Programın amaç, çıktı ve değerlendirme ölçütlerinin açık ve erişilebilir şekilde paylaşılması.

b) İçerik kalitesi: İçeriğin güncel bilgi ve becerileri yansıtması ve ilgili alan uzmanlarıyla doğrulanması.

c) Geçerli ve güvenilir değerlendirme: Öğrenme çıktılarının önceden tanımlanmış rubriklerle ölçülmesi.

ç) Öğrenme yollarının çeşitliliği ve esnekliği: Programların biriktirilebilir ve önceki öğrenmelerin tanınmasına olanak sağlayacak şekilde tasarlanması.

d) Tanınırlık ve taşınabilirlik: Mikro-yeterliliklerin TYÇ/AYÇ ile uyumlu olarak ulusal ve uluslararası platformlarda tanınabilir ve transfer edilebilir olması.

e) Öğrenen merkezlilik: Öğrenen ihtiyaçlarına uygun, kapsayıcı ve kişiselleştirilebilir öğrenme deneyimleri sunulması.

f) Özgünlük ve yenilik: Programların farklı öğrenme ihtiyaçlarına cevap veren, yenilikçi ve değer odaklı şekilde tasarlanması.

 

MADDE 9- (1) Değerlendirmeler geçerli, güvenilir ve öğrenme çıktılarıyla uyumlu yöntemlerle yapılır.

 

(2) Her öğrenenin başarısı, önceden paylaşılan rubrikler üzerinden puanlanır.

 

(3) Başarısız olan öğrenenlere bir defaya mahsus yeniden değerlendirme hakkı tanınabilir.

 

(4) Ölçme sonuçları ve kanıtlar ilgili mevzuata göre dijital ortamda arşivlenir.

 

(5) Değerlendirme ölçütlerinde yeniden doğrulama yapılır; içerik, yöntem ve paydaş geribildirimleri güncellenir.

 

MADDE 10- (1) Ofis her yıl; katılım, başarı, memnuniyet ve istihdam edilebilirlik verilerini içeren bir Yıllık Kalite Güvencesi Raporu hazırlar ve Rektörlüğe sunar.

 

(2) Elde edilen bulgular, Üniversitenin kurumsal kalite göstergelerine ve stratejik planına entegre edilir. Bulgular doğrultusunda iyileştirme eylem planı hazırlanır ve uygulama sonuçları izlenir.

 

 

MADDE 11- (1) Mikro-yeterlilik gerekliliklerini başarıyla tamamlayan öğrenenlere, dijital rozet verilir.

 

(2) Dijital rozet içeriğinde standart meta veriler yer alır.

 

 

MADDE 12- (1) Ofis, mikro-yeterliliklerin koordinasyonu, kalite güvencesi, doğrulama ve dijital rozetleme süreçlerinden sorumludur. Üniversitenin stratejik planı doğrultusunda; yaşam boyu öğrenmeyi, istihdam edilebilirliği ve öğrenme çıktılarının tanınmasını mikro-yeterlilikler aracılığıyla desteklemeyi amaçlar.

 

(2) Ofis, Rektörlüğe bağlı olarak faaliyet gösterir. Ofisin çalışmaları Rektör tarafından atanan bir Müdür ve bir Müdür Yardımcısı  tarafından yürütülür. 

 

(3) Ofisin görevleri şunlardır:

a) Üniversite stratejik planı doğrultusunda mikro-yeterliliklerin geliştirilmesi, doğrulanması ve yeniden doğrulanması süreçlerini koordine etmek.

b) Mikro-yeterliliklerin tasarım, uygulama, ölçme-değerlendirme, belgelendirme ve kalite güvencesi süreçlerinde birimler arasında eşgüdümü sağlamak.

c) Tüm mikro-yeterliliklerin TYÇ ve AYÇ düzey tanımlayıcılarıyla uyumunu sağlamak.

ç) Mikro-Yeterlilik Tasarım Planı’nın hazırlanmasını, doğrulanmasını ve güncel tutulmasını sağlamak.

d) Dijital rozet sistemlerinin yönetimini yürütmek; açık rozet standartlarına uygun veri doğrulama süreçlerini sürdürmek.

e) Öğrenciler, öğretim elemanları, mezunlar, iş dünyası ve dış paydaşlardan gelen geri bildirimleri toplamak, analiz etmek ve sürekli iyileştirme çalışmalarına entegre etmek.

f) Mikro-yeterliliklerin toplumsal katkı, istihdam edilebilirlik ve yaşam boyu öğrenme politikalarıyla uyumunu gözetmek.

g) Kalite güvencesi, ölçme-değerlendirme, belgelendirme ve şeffaflık ilkelerine uygunluğu denetlemek.

ı) Mikro-yeterliliklerin ulusal ve uluslararası tanınırlığını artırmak amacıyla paydaş kurumlar, akreditasyon kuruluşları ve sektör temsilcileriyle iş birliği yürütmek.

i) Üniversite bünyesinde mikro-yeterliliklerin görünürlüğünü artırmak için tanıtım, bilgilendirme ve farkındalık etkinlikleri düzenlemek.

j) Tüm mikro-yeterliliklere ilişkin verileri arşivlemek ve güncel tutmak.

 

MADDE 13- (1) Mikro-yeterliliklerin geliştirilmesi, doğrulanması, onaylanması, uygulanması, belgelendirilmesi ve raporlanması süreçleri, Mikro-Yeterlilikler Ofisi tarafından Madde 12’de tanımlanan görev ve sorumluluklar çerçevesinde yürütülür. 

 

 

MADDE 14- (1) Bu yönerge, İzmir Ekonomi Üniversitesi Senatosu tarafından onaylandığı tarihte yürürlüğe girer.

 

MADDE 15- (1) Bu yönergenin hükümlerini, İzmir Ekonomi Üniversitesi Rektörü yürütür.

 

---

Bu yönerge, 29.04.2026 tarih ve 573-2026/06-B3 sayılı Senato kararı ile yürürlüğe girmiştir.